De Show
Wat de Hoi An Memories Show werkelijk is
Vijfhonderd artiesten, vijf acts en een openluchtpodium van 25.000 m² op een riviereiland. Dit is wat dat ene uur werkelijk inhoudt.
Check dates and availability ↗De vijf bedrijven van Hoi An Memories, in volgorde van opvoering
| Actie | Naam | Wat gebeurt er op het podium |
|---|---|---|
| 1 | Leven (Sinh Mệnh) | Een zijdeweefster opent de voorstelling; dorpsbewoners, boerenarbeid en een stoet van vrouwen in áo dài verbeelden het land en zijn mensen. |
| 2 | Wedding (Đám Cưới) | Het historische huwelijk van prinses Huyền Trân met de Cham-koning Chế Mân: de diplomatieke verbintenis die Châu Ô en Châu Lý aan Đại Việt bracht |
| 3 | Lamp & Sea (Đèn và Biển) | Een vrouw uit de haven van Faifo wacht tijdens de stormseizoenen op haar zeeman; de lantaarnbeelden waarmee deze voorstelling wereldberoemd is geworden |
| 4 | Integration (Hội Nhập) | De internationale handelshaven Faifo in de zestiende en zeventiende eeuw op volle toeren, met Japanse, Chinese en westerse kooplieden |
| 5 | Ao Dai (Áo Dài) | De finale: het moderne Hoi An verteld door de áo dài, massachoreografie en de volledige lichtinstallatie |
Een podium zo groot als een kleine wijk
Het podiumgebied beslaat 25.000 vierkante meter en strekt zich over meer dan een kilometer uit, tegenover een auditorium dat de organisatie op circa 3.300 zitplaatsen schat. Die schaal is precies de bedoeling, en het verandert de manier waarop je kijkt. Er is geen toneelboog die je blik focust en geen enkele plek waar de actie zich afspeelt. Boten varen over echt water, gebouwen zijn op ware grootte, en decorstukken komen van afstanden die in een conventioneel theater achter de coulissen zouden blijven. De organisatie houdt een Vietnamees nationaal record voor het grootste openluchtpodium van het land. Het is geen Guinness World Record, ondanks wat verschillende ticketverkopers beweren, en die specifieke claim moet je overal waar je hem tegenkomt met argwaan behandelen.
Vijfhonderd performers en één verteller
De cast telt 500 man sterk, en de reputatie van de show rust op het in gecoördineerde formatie bewegen van al die mensen, niet op individuele virtuositeit. Scènes bouwen zich op door accumulatie: een handvol figuren wordt een dozijn, dan een menigte van tweehonderd die in áo dài het podium oversteekt onder wisselend licht. Wat het geheel bij elkaar houdt is een vertellerfiguur: het zijdeweefmeisje dat in het eerste bedrijf wordt geïntroduceerd en dat in alle bedrijven terugkeert als de rode draad die vier eeuwen Hoi An-geschiedenis verbindt. Verlies je op enig moment de plot, dan is op haar letten de betrouwbare weg terug naar het verhaal.
De vijf bedrijven, en de draad ertussen
De structuur is chronologisch in plaats van thematisch, waardoor het makkelijker te volgen is dan de meeste grootschalige spektakels. Het eerste bedrijf vestigt het land en zijn mensen. Het tweede bedrijf dramatiseert een echte historische gebeurtenis: het huwelijk van prinses Huyền Trân met de Cham-koning. Het derde bedrijf wendt zich tot de zee en het wachten dat de handel oplegde aan degenen die achterbleven. Het vierde bedrijf is het luide: het herschept Faifo op zijn commerciële hoogtepunt, toen Japanse, Chinese en Europese kooplieden de haven vulden. Het vijfde bedrijf laat de geschiedenis achter zich voor het moderne Hoi An en de áo dài. Zestig minuten totaal, ruwweg twaalf minuten per bedrijf, zonder pauze.
Taal, ondertitels en hoeveel je zult volgen
Dit is het meest onderbelichte aspect van de show, en het bepaalt of mensen ervan houden of verbijsterd vertrekken. De vertelling en dialogen zijn in het Vietnamees. Engelse ondertitels bestaan, maar zijn schaars en onhandig geplaatst; één geverifieerde recensent omschreef ze als “een paar Engelse ondertitels” en merkte op dat ze vanaf de linkerkant van het auditorium, met het gezicht naar het podium, makkelijker te lezen zijn. Lees de samenvatting van de vijf bedrijven hierboven voordat je gaat. Bezoekers die met kennis van de verhaallijn aankomen, beoordelen de show consistent hoog. Bezoekers die onvoorbereid komen, beschrijven soms dat ze achteraf moeten opzoeken wat ze net hadden gezien.
Wat het niet is
Het is geen lichtshow, watershow of variétérevue, hoewel het elementen van alle drie bevat. Het is een verhalende productie met een historische stelling over Hoi An als een plek gevormd door handel en door buitenstaanders. Het is ook niet intiem: niemand zit dicht genoeg bij om het gezicht van een performer te lezen, en de emotionele toon is groots in plaats van subtiel. Fotograferen en filmen zijn officieel verboden tijdens de hoofdvoorstelling, hoewel de handhaving inconsistent is en ten minste één recensent klaagde dat ongecontroleerd telefoongebruik en geroezemoes van het publiek de performers moeilijk verstaanbaar maakten. Stel je verwachtingen bij naar pracht en praal, niet naar theater.